Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

Το αγαπημένο παιδικό βιβλίο

Το αγαπημένο παιδικό βιβλίο ήταν και το πρώτο που διάβασα, "Ο Θησαυρός της Βαγίας" της Ζωρζ Σαρή σε ηλικία έντεκα χρόνων. Έκτοτε το διάβασα πολλές φορές, επίμονα και επανειλημμένα. Νομίζω δε πως την τελεύταια φορά είχα ξεπεράσει τα είκοσι. Δεν ξέρω αν είναι το αγαπημένο επειδή ακριβώς ήταν το πρώτο, αλλά εδώ που τα λέμε δεν του έλειπε και τίποτε από αυτά που χρειάζεται το παιδικό μυαλό για να τροφοδοτηθεί. Όλα τα είχε: περιπέτεια, καλοκαίρι, θάλασσα και ήλιο, έρωτες και ένα νησί που μου φάνταζε μακρινό και αποκομμένο από την ταπεινή καθημερινότητα του σχολείου, την Αίγινα. Ο στόχος ήταν απλός· η ανεύρεση ενός πολυπόθητου θησαυρού που χάθηκε κατά την περίοδο της κατοχής και βρέθηκε τελικά σε έναν αρχαίο τόπο. Υπό αυτή την έννοια η αφήγηση κινείται διάπλατα στο χώρο και το χρόνο με διδακτική τάση (πράγμα θεμιτό, αφού προορίζεται σε μικρούς αναγνώστες), αλλά δεν χάνει ούτε στιγμή το ανέμελο στοιχείο που οφείλει να αισθάνεται ένα παιδί. Και επειδή σήμερα με έπιασαν νοσταλγίες, θυμήθηκα και την ομώνυμη σειρά της κρατικής τηλεόρασης...


Θυμάμαι λοιπόν τον τίτλο του πρώτου κεφαλαίου, "Ο Πορτοκαλής Ήλιος" - πολλά υποσχόμενος - θυμάμαι τον ιδιότροπο Αλέξη και την μικρότερη αδερφή του, τη Λίνα, την ενήλικη Νικόλ που έρχεται ως μέντορας και καθοδηγητής της παρέας. Θυμάμαι τον Κλου από τη Γαλλία! Και το όνομα Χαλδαίος, το μοναδικό στοιχείο που είχαν στη διάθεσή τους οι νεαροί εξερευνητές. Και μέσα στο ταξίδι της περιπέτειας, οι σχέσεις των παιδιών δυναμώνουν, τα αισθήματα για αλληλεγγύη και προσφορά στον συνάνθρωπο είναι διάχυτα. Και όλα αυτά χωρίς ιδιαίτερο κόπο, η Ζωρζ Σαρή πρέπει να θυμόταν πολύ καλά πως είναι να είσαι παιδί όταν έγραφε αυτό το βιβλίο.


Τελικά, μετά από καμποσο καιρό ανακάλυψα πως το όνομα Χαλδαίος ήταν πολύ συνηθισμένο στην Αίγινα, και πως η Αίγινα απείχε από την Αθήνα μόλις μία ώρα με το καράβι. Η συγκίνηση όμως και ο ενθουσιασμός περίσσευαν και όταν άκουσα το όνομα και όταν επισκέφτηκα το νησί. Στον ναό της Αφαίας όμως δεν έχω πάει ακόμη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου