Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

Διαβάζοντας αυτόν τον καιρό...(6) ή "Το Μαγικό Βουνό" του Τόμας Μαν

Ο Τόμας Μαν γίνεται απίστευτα σχολαστικός στη διήγησή του. Πολλές φορές αυτό καταντά κουραστικό. Όπως πρόσφατα μου είπε ένας φίλος: "Αυτοί οι Γερμανοί είναι πολύ βαρετοί..." Αυτόν τον τίτλο μάλλον πως τον κέρδισαν επάξια, αλλά το συγκεκριμένο βιβλίο, παρόλη τη λεπτομέρεια και την πυκνή αφήγηση που το χαρακτηρίζει, έχει κάτι το συναρπαστικό. Αυτό νομίζω ότι έγκειται περισσότερο στην ίδια του τη θεματολογία τη συνδυασμένη όμως με αυτό το συγκεκριμένο είδος αφήγησης. Το ζήτημα του βιβλίου δεν είναι η αρρώστια, είναι ο χρόνος και πώς αυτός συστέλλεται και διαστέλλεται στο μυαλό του ήρωα Χανς Κάστορπ μέσω της αρρώστιας. Η σχολαστικότητα είναι επομένως απαραίτητη, γιατί μόνο έτσι μπορεί να γίνει αντιληπτή η σχετικότητα των πραγμάτων. Το ότι έφτασα στην τριακοσιοστή σελίδα και ακόμα δεν υπάρχει ούτε καν η διαπίστωση της αρρώστιας (παρόλο που η εκδήλωσή της έχει κιόλας συντελεστεί, εγώ τουλάχιστον την τοποθετώ - για όσους έχουν διαβάσει το βιβλίο -  σε ένα πολύ κομβικό σημείο "λιποθυμίας και νοσταλγικής επιστροφής με το νου στον πρώτο παιδικό έρωτα") δε σημαίνει σίγουρα πως πρόκειται για ένα βαρετό βιβλίο. Το Μαγικό Βουνό μού φέρνει στο νου αυτή τη σκηνή από το Amadeus του Μίλος Φόρμαν, που ο κακομοίρης ανίδεος αυτοκράτωρ της Αυστρίας ισχυρίζεται για την "Απαγωγή από το Σεράι" (γιατί κάτι πρέπει να πει) πως έχει πολλές νότες. "Κόψε λίγες, και θα είναι τέλειο". Μα πώς μπορείς να αφαιρέσεις πράγματα από ένα έργο που είναι τέλειο; Είναι τέλειο, όπως είναι. Και είναι ακόμη τέλειο, γιατί ο συγγραφέας το επέλεξε να έχει αυτή την άρτια μορφή. 

Για το ζήτημα του χρόνου στο Μαγικό Βουνό:
και αυτό:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου