Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

Χριστουγεννιάτικο Παραμύθι

Είναι γέρος. Είναι απεχθέστατα κακός. Είναι τσιγγούνης, πολύ τσιγγούνης, ο πιο σπαγκοραμμένος χαρακτήρας που έχει γραφεί ποτέ. Μισεί τα Χριστούγεννα. Μισεί τον ανεψιό του, μισεί τη ζωή του. Είναι ο Εμπενίζερ Σκρουτζ, ο πιο αγαπημένος ήρωας παραμυθιού που γνώρισα ποτέ. Ο αγαπημένος γιατί κάνει λάθος. Γιατί σφάλλει και πληρώνει γι΄αυτό. Ο αγαπημένος, γιατί μαθαίνει από τα λάθη του με τον πιο μαγικό τρόπο και γιατί στο τέλος το παραμύθι αυτό είναι το παραμύθι της συγχώρεσης και της αγάπης. Και το πιο σπουδαίο είναι ότι ταυτίζεται κανείς με τόση άνεση ελπίζοντας ότι στο τέλος θα σωθεί η ψυχή του, όσα και αν είναι τα σφάλματα του (κι ας μην είναι ένα από αυτά η τσιγγουνιά). Και επειδή εδώ ο κινηματογράφος, το BBC και ό,τι άλλο έκαναν το θαύμα τους, ονειρεύομαι το μεσημέρι της δεύτερης μέρας των Χριστουγέννων ήδη (όχι την ίδια μέρα, ανήκει στη φαμίλια), στον καναπέ, δίπλα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, ένα ζεστό τσάι με γάλα και αυτό:


Για το αριστούργημα του Καρόλου Ντίκενς και για όλα τα άλλα του έργα, πρέπει να πω ότι κυκλοφορεί αγγλική έκδοση σε εξαιρετικά προσιτή τιμή, ένας τόμος με τίτλο "Άπαντα". Όμορφες ιστορίες, γνωστές σε όλους, αλλά κλασικές.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου