Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2012

Φιλοξενούμενες σκέψεις (1) ή "Εύα Λούνα" της Ιζαμπέλ Αλιέντε



Για την "Εύα Λούνα"

Άκουσα για πρώτη φορά το όνομα της Ιζαμπέλ Αλιέντε όταν ειδα την ταινία "Το σπίτι των πνευμάτων", βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της. Η ιστορία με συνεπήρε και έτσι διάβασα και το βιβλίο το οποίο με αποζημίωσε με το παραπάνω ταξιδεύοντας με σε πιο βαθιές και αληθινές εικόνες. Μου δόθηκε η ευκαιρία να φανταστώ και να πλάσω τους ήρωες όπως ήθελα εγώ.

Η "Εύα Λούνα" το τέταρτό της βιβλίο έπεσε στα χέρια μου πολύ αργότερα. Και σε αυτό της το μυθιστόρημα η Αλιέντε εξυψώνει την ηρωίδα, την Εύα, της δίνει πνοή, ζωή, δυναμισμό, μια μοιρολατρική διάθεση αρκετές φορές μα συνθέτει τελικά μια γυναίκα, ένα θηλυκό, μια έφηβη με τρομερή φαντασία που διψάει για τον έρωτα και την ζωή. Δεν θα ξεχάσω μια από τις πιο όμορφες ερωτικές σκήνες που διάβασα ποτέ, η οποία ξεκινά με την Έυα καθισμένη στα γόνατα του ντροπαλού και αμήχανου Ριαδ Αλαμπί, του ξετυλίγει το μαντήλι που κρύβει τα παραμορφωμένα του χείλη και του τα φιλά για πρώτη φορά. Αισθάνθηκα ότι η Εύα φιλούσε τα πιο όμορφα χείλη του κόσμου. Η συνέχεια της σκηνής είναι απλά υπέροχη... Αξίζει κανείς να την διαβάσει.

Η "Εύα Λούνα" είναι το πέρασμα από την εφηβεία στην ενηλικίωση, από την αθωότητα στην θηλυκότητα και την ωριμότητα, μια ηρωίδα δυνατή και τελικά ερωτευμένη ως το τέλος.

Γραμμένο από τη meni vp

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου