Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

Διαβάζοντας αυτόν τον καιρό...(7) ή "Το Μαγικό Βουνό" του Τόμας Μαν


Φτάνοντας αισίως στο τέλος του πρώτου τόμου μόνο θετικές εντυπώσεις έχω από το εγχείρημα του Τόμας Μαν και του μεγάλου αυτού έργου που τελικά μπορώ να το χαρακτηρίσω με άνεση καθαρά φιλοσοφικό. Η αρρώστια έχει πλέον εκδηλωθεί και έχει αποτελέσει εκείνη την ανόητη τροχοπέδη στη ζωή του Χανς Κάστορπ, την οποία όμως ο ήρωας δέχεται μέχρι στιγμής εντελώς παθητικά. Ξέσπασμα δεν υπάρχει. Ο αναγνώστης δε μπορεί να συμβαδίσει με την αντιμετώπιση του ήρωα, απαιτεί, ή τουλάχιστον εγώ απαιτώ, το ξέσπασμα. Φαντάζομαι και ελπίζω πως ο Τόμας Μαν δεν θα το αφήσει έτσι αυτό. Όπως πάντα έχει αφήσει τον χρόνο να αποτελεί τον βασικό παράγοντα εξέλιξης της ιστορίας, πράγμα που μπορεί να αιτιολογήσει και την αντίδραση του Χανς, καθώς ο ίδιος υπομένει κάτι που σταθερά εκλαμβάνει ως πρόσκαιρο, ως κάτι που θα περάσει γρήγορα, μάλλον σε διάστημα μερικών μηνών. Η προοικονομία μιας μακρόσυρτης επταετίας, όσα και τα χρόνια της γρουσούζικης φαγούρας, υπάρχει διάχυτη στον πρώτο τόμο και προέρχεται από τον εκνευριστικό για τον ήρωα Σεττεμπρίνι, που μόλις έχει αρχίσει να ενοχλεί τον νεοφερμένο με τις προφητικές θέσεις του και τις επίμονες συμβουλές του να ξαναγυρίσει στην πεδιάδα, μακριά από το Μαγικό Βουνό του Μπέργκχοφ και της αρρώστιας που τον αδρανοποιεί μέρα με τη μέρα. Ορόσημο αυτής της αδρανοποίησης αποτελεί ο έρωτας που ενσαρκώνεται στο πρόσωπο της Ρωσίδας μαντάμ Σωσά. Κάθε εικόνα και κάθε λέξη που προσμένει ο ήρωας από το ανομολόγητο για την ώρα πάθος του διακόπτεται περίτεχνα από το συγγραφέα δια παρουσίας και στόματος Σεττεμπρίνι. Κατ' ουσίαν ο έρωτας για τον Μαν έχει τις ίδιες επιδράσεις με αυτές τις αρρώστιας, κρύβει παρόμοιους κινδύνους και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Αυτό βέβαια αποτελεί συνδυασμό πραγμάτων, ένα περίεργο αμάλγαμα διαχρονικών και συγχρονικών καταστάσεων που οδηγούν τελικά σε αυτή την αίσθηση του σχοινοτενούς χρόνου που μπορεί είτε να εκληφθεί όπως είναι είτε ως μία μεγάλη ημέρα, στης οποίας το τέλος ο Χανς Κάστορπ θα έχει χάσει τη ροή του ιστορικού χρόνου, αλλά θα έχει κερδίσει την αγάπη, αφού τουλάχιστον μέχρι τώρα φαίνεται ότι δεν αφήνει να εκδηλωθούν τα συναισθήματά του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου