Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

Διαβάζοντας αυτό τον καιρό...(8) "Τζέιν Έιρ" μία ανάπαυλα από τον Τόμας Μαν

Φίλε αναγνώστη δε μπόρεσα να κρατηθώ. Στην αρχή τα διάβαζα ταυτόχρονα. Προσπάθησα, αλήθεια το λέω. Κατέβαλα την κάθε δυνατή προσπάθεια, αλλά με κέρδισε αυτή η τόσο απλή ιστοριούλα. Και είπα να μην παιδεύω άλλο τον εαυτό μου. Θα κάνω ένα διάλειμμα από τον Τόμας Μαν (τώρα που τελείωσε και ο πρώτος τόμος) και θα επανέλθω δριμύτερη. Και αυτή η Μπροντέ! Δεν το θυμόμουνα έτσι το βιβλίο, όταν το διάβαζα παιδί... Θα πω μόνο αυτό και θα επανέλθω όταν θα έχω πλήρεις εντυπώσεις. Πρώτη φορά διαβάζω κάτι τόσο θεατρικό, ενώ δεν είναι. Χωρίς καμία ιδιαίτερη προσπάθεια οι σκηνές στο μυαλό μου διαδέχονται η μία την άλλη δίχως διακοπή. Οι λέξεις ξετυλίγονται η μία μετά την άλλη σχηματίζοντας φράσεις και ύστερα προτάσεις, και καταγράφονται με τόση αυθορμησία στο νου μου, που παράγουν αυτομάτως εικόνες και ύστερα οι εικόνες γίνονται μία αέναη κίνηση. Αέναη θα ήθελα να είναι τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που αισθάνομαι ότι εγκαταλείπω τον αγαπημένο μου Χανς Κάστορπ προς χάριν μιας "κινηματογραφικής" καλοπέρασης...

3 σχόλια:

  1. Το έχω τόσες φορές διαβάσει όταν ήμουνα παιδί που νομίζω πως ξέρω κάθε φράση του είκοσι χρόνια μετά. Δεν πιστεύω πως θα μπορούσα να το ξαναδιαβάσω με την ίδια απόλαυση. Δεν ξέρω, πάλι.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όταν κάτι το γνωρίζεις καλά, φαντάζομαι πως η ανάγκη να το ξαναπιάσεις στα χέρια σου έρχεται χωρίς προγραμματισμό. Απλά έρχεται. Νομίζω πάντως ότι κάποιος ξανα - διαβάζει περισσότερα βιβλία από όσα φαντάζεται. Εγώ πάντως είμαι τυχερή, γιατί μόνο μία φορά το είχα διαβάσει πιτσιρίκι, και πολλές φορές τώρα αναρωτιέμαι τι διάβαζα, γιατί σίγουρα έχασα το καυστικό λεξιλόγιο, τις εύστοχες περιγραφές της Μπροντέ και εκίνη την αέναη κίνηση που έλεγα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή