Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2012

Τα βιβλία - δώρα της Πρωτοχρονιάς


1) Χαρισμένο με εκπληκτικό τρόπο, το βρήκα κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο μετά από προτροπή να ανάψω τα λαμπάκια (τα είχα ανάψει πιο πριν, δε μου πέρασε από το μυαλό ότι είχαν σβηστεί επίτηδες), έσκισα το περιτύλιγμα άγνωστου βιβλιοπωλείου και είδα την αγαπημένη μου Τζέιν Έιρ της Σαρλότ Μπροντέ. Το βιβλίο το έχω διαβάσει σε παιδική ηλικία και το πρώτο αυτό αντίτυπο που διάβασα βρίσκεται τώρα στο σπίτι της αδελφής μου. Ήθελα πολύ να το έχω, γιατί ως παιδί είχα πάντα την αίσθηση ότι διάβαζα ένα βιβλίο τρόμου αφού είχα εστιάσει την προσοχή μου στην περίεργη ιστορία του κου Ρότσεστερ και της ψυχικά ασθενούς γυναίκας του. Ως γυναίκα εστιάζω στη σχέση της Τζέιν Έιρ και του κου Ρότσεστερ και το χαίρομαι πάρα πολύ...αλλά η γυναικεία φύση χρειάζεται κι άλλα πράγματα για να τροφοδοτηθεί και έτσι:

2) Το δοκίμιο για το παράλογο το έλαβα ως δώρο από μία φίλη μου. Ήμαστε μαζί στο βιβλιοπωλείο χθες το μεσημέρι για τα τελευταία ψώνια τρέχοντας να προλάβουμε όλες μας τις δουλειές. Όταν με ρώτησε ποιο βιβλίο ήθελα ζήτησα αυτό, τον Μύθο του Σίσυφου του Αλμπέρ Καμύ. Το φιλοσοφικό αυτό βιβλίο δεν το έχω διαβάσει, ωστόσο περιμένω να διαβάσω σκέψεις για την εγγενή τραγικότητα της ζωής του ανθρώπου, για τη ζωή και το θάνατο και για τη στάση του απέναντι σε αυτές τις δύο αδιαμφισβήτητες καταστάσεις. Πιο πολύ με παρότρυνε να το επιλέξω ο μυθικός χαρακτήρας του Σίσυφου και η τιμωρία του να κουβαλά ακατάπαυστα την πέτρα στην κορυφή του βουνού, επειδή κατάφερε να ξεγελάσει και να φυλακίσει τον Άδη. Γιατί ο Σίσυφος νίκησε ή δε νίκησε τελικά το θάνατο.

3) Ο Μόμπυ Ντικ ή η Φάλαινα του Χέρμαν Μέλβιλ δε δόθηκε σε μένα. Μπήκε όμως στο σπίτι και σκοπεύω να το εκμεταλλευτώ. Χαρακτηρίζεται ως το αδιαμφισβήτητο αριστούργημα της αμερικανικής λογοτεχνίας, λέγεται ότι πρέπει να διδάσκεται σε κάθε πανεπιστήμιο, συγκρίνεται με τις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες ή τον Σαίξπηρ, τέλος πρέπει να υπάρχει σε κάθε βιβλιοθήκη. Λέγεται επίσης πως δεν είναι ένα απλό θαλασσινό ανάγνωσμα, αλλά βαθιά φιλοσοφικό που ασχολείται με τη φύση του καλού και του κακού, με τη μοιραία σύγκρουση αυτών και πως αυτό καθιστά το βιβλίο μία αδιάκοπη αλληγορία. Όλα αυτά με προκαλούν να το διαβάσω, θα αφήσω όμως το τιμώμενο πρόσωπο να το χαρεί πρωτίστως.

Φέτος χαρίσαμε αντίστοιχα: 1)Υπερηφάνεια και Προκατάληψη, Τζέιν Ώστεν 2)Το Σπίτι του Ύπνου, Τζόναθαν Κόου 3)Δρ. Φάουστους, Τόμας Μαν 4)Ρώσικες Ιστορίες Μυστηρίου, Γκογκόλ - Πούσκιν κ.α.5) Η Αλεπού, Ντέιβιντ Λόρενς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου