Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

Το βιβλίο - φάντασμα των παιδικών χρόνων ή "Ο Τύραννος" του Τζόζεφ Άρτσιμπαλντ Κρόνιν

Όχι μόνο δηλαδή βιβλίο - φάντασμα, αλλά κυρίως συγγραφέας  - φάντασμα (ούτε το όνομά του δεν είχα συγκρατήσει). "Ο Τύραννος" έπεσε στα χέρια μου μάλλον από κάποιο συγγενικό πρόσωπο, αλλά δεν είμαι και σίγουρη...πέπλο μυστηρίου καλύπτει και αυτή τη λεπτομέρεια. Το σίγουρο είναι πως αυτή τη στιγμή δεν βρίσκεται στη βιβλιοθήκη μου, επομένως είχα την καλή θέληση να το επιστρέψω. Το διάβασα. Για την ακρίβεια το ρούφηξα, το έζησα στο έπακρο. Ξύπνησε δε μέσα μου το αίσθημα της δικαιοσύνης (επειδή ήμουν στο κατώφλι της εφηβείας, αυτό το συναίσθημα μάλλον ήταν πολύ έντονο μέσα μου, φίλε αναγνώστη, και ακόμη είναι, θέλω να πιστεύω) και αυτό συνέβη γιατί ο βασικός πρωταγωνιστής κατέστρεφε στο διάβα του κάθε άνθρωπο που βρισκόταν μέσα στην οικογένειά του ή έξω από αυτή. Άκουγε στο όνομα Τζέιμς Μπρόντι, ζούσε σε έναν ιδιόκτητο πύργο (βλ. τον πρωτότυπο τίτλο Hatter's Castle) και σε αυτόν τον χώρο κυρίως κινείτο όλο το μυθιστόρημα, σαν θεατρικό έργο. Εκεί μέσα ο Μπρόντι εκδήλωνε με κάθε τρόπο τη σκληρή, αδυσώπητη, τη βουτηγμένη στην προκατάληψη και στα στερεότυπα συμπεριφορά που εκδηλωνόταν ενίοτε με ψυχολογική ενίοτε με σωματική βία εις βάρος των ανθρώπων που παντρεύτηκε και γέννησε. Ο ίδιος απείχε ουσιαστικά πολύ από την εικόνα που επέβαλλε στους υπόλοιπους, καθώς επιδιδόταν σε συνήθειες που εν τέλει ήταν ανήθικες, αν και κάποιες από αυτές δεν ήταν κατακριτέες, όπως η εξωσυζυγική του σχέση (Το βιβλίο εκδόθηκε στα 1931 και διαδραματίζεται στα 1879).
Και αυτά...αυτά δηλαδή θυμάμαι ως εικόνες θολές στη μνήμη μου, και να μην ξεχάσω την εικόνα της ακατανόητης πράξης του να σπρώξει την σε ενδιαφέρουσα κόρη του στις σκάλες του ψυχρού του πύργου. Το βιβλίο το συνάντησα και πάλι σε πρώην παλαιοβιβλιοπωλείο πριν από 8 χρόνια περίπου, σε μία έκδοση του 1940 (και κάτι), αγγλική και πανάκριβη. Δεν το αγόρασα. Όσες φορές το συνάντησα σε σύγχρονη έκδοση δεν έμεινα ικανοποιημένη (από το ξεφύλλισμα) ούτε από την ποιότητα του ίδιου του βιβλίου ούτε από τη μετάφραση...ή μήπως δεν είναι καλό το βιβλίο; Γιατί, θέλοντας και μη, μου θυμίζει και λίγο φωσκολική βαρύγδουπη ιστορία. Αλήθεια, πόσο αναθεωρούμε τελικά 20 χρόνια μετά γι΄αυτά που κάποτε εκτιμήσαμε στα βιβλία, κι ας είναι αυτό που λέμε νεανικά βιβλία; Αλλάζει η γνώμη μας γι΄αυτά μαζί με τις αλλαγές τού μέσα μας; Διαβάζω  στο διαδίκτυο πως αυτό το βιβλίο καταξίωσε τον Κρόνιν και πως σ' αυτό πάντρεψε με τον πιο ιδιαίτερο τρόπο τον ρεαλισμό και τον λυρισμό. Ελπίζω να είναι έτσι, ελπίζω να ξυπνήσει μέσα μου με την ίδια ένταση τα ίδια συναισθήματα.

4 σχόλια:

  1. Το βρήκα σήμερα από έναν πλανόδιο στο Μοναστηράκι. Από τις εκδόσεις Δαρεμά, με 1 ευρώ!
    Αγαπώ πολύ τον Κρόνιν αλλά αυτό δεν το έχω διαβάσει, βλέπω ότι πρόκειται για εξαιρετικό βιβλίο, ευχαριστώ για τα σχόλια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπορεί να σου αρέσει, είναι μάλλον καλό για μια φορά...όχι παραπάνω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και μένα με είχε συγκλονίσει στα νεανικά μου χρόνια. Το είχα βρει στην βιβλιοθήκη του παππού μου η οποία είχε 10 βιβλία όλα κι όλα. Ήταν δεμένο με σκληρό μαύρο εξώφυλλο από αυτά που είχαν οι εγκυκλοπαίδειες και απέξω με μεγάλα χρυσά γράμματα έγραφε "Ο ΤΥΡΑΝΝΟΣ". Το είχα διαβάσει τουλάχιστον τρεις φορές και νόμιζα ότι ήμουν η μοναδική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αμ δεν είσαι η μόνη...νομίζω ότι τα ξεχωριστά πράγματα που μας συμβαίνουν, όλο και κάποιον άλλο έχουν σημαδέψει.

      Διαγραφή