Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Ο Δον Κιχώτης του Μιγκέλ ντε Θερβάντες

Το ιπποτικό δίδυμο που άφησε ιστορία
Η φαντασία γίνεται πολλές φορές πράγμα αλλόκοτο και αξιοκατάκριτο, ειδικά όταν αυτή μεταστρέφει ολόκληρο το ανθρώπινο είναι και το βάζει σε περιπέτειες που κανείς (προσγειωμένος) δεν μπορεί να αποδεχτεί ως κάτι πιθανό ή ακόμη και υπαρκτό. Πόσοι θα ήθελαν αλήθεια να εγκλείσουν αυθωρεί και παραχρήμα αυτόν τον ασήμαντο αγρότη Αλόνσο Κιχάνο, που φαντασιώθηκε τον εαυτό του για ιππότη, αυτο - αποκλήθηκε Δον Κιχώτης και ξεκίνησε όχι μία, αλλά δύο φορές, ένα ανόητο ταξίδι, τέτοιο που υποτίθεται ότι θα καταξίωνε την ιδιοσυγκρασία της ιπποτικής ζωής, αφού θα έπρεπε (αν μη τι άλλο) να είναι γεμάτο από περιπέτειες; Ο Δον Κιχώτης (αφού έτσι το ήθελε, δεν έχω λόγο να τον αποκαλέσω Αλόνσο Κιχάνο), "πάσχει" από μιαν εσωτερική σπίθα, που κάθε τόσο τον τσιγκλάει και τον ωθεί να την υπακούσει. Διαβάζει πολλά ιπποτικά διηγήματα, ταυτίζεται με τους ήρωές τους και, όταν τελικά αποφασίζει να επισκευάσει μια παλιά σιδερένια στολή, επιστρατεύει το λιπόσαρκο και άχαρο άλογο του, για να ακολουθήσει τη μοίρα του: να γίνει ο ήρωας που αισθάνεται ότι είναι, να προστατεύσει τους αδύναμους, να αποκτήσει την όμορφη αγαπημένη του (κι ας μην το ξέρει εκείνη πως είναι αγαπημένη του, και ας την ονόμασε και αυτή αυθαίρετα Δουλτσινέα). 
Το άγαλμα του Μιγκέλ ντε Θερβάντες στη Ναύπακτο

Στο πρώτο σύντομο ταξίδι του χρίζεται - πράγμα που περίμενε με ανυπομονησία - ιππότης στο κάστρο που συνάντησε στο δρόμο του, το οποίο στη πραγματικότητα ήταν χάνι, αποδίδει για πρώτη φορά το δίκαιο σώζωντας έναν υπηρέτη και επιστρέφει στον τόπο του, για να συμπαρασύρει στις περιπέτειές του τον φοβισμένο, αλλά παραδόπιστο γείτονά του Σάντσο Πάντσα. Οι δυο τους ακολουθούν έναν παρόμοιο δρόμο γεμάτο περιπέτειες και εκπλήξεις, με τους γνωστούς ανεμόμυλους - γίγαντες και με την υπόσχεση κάθε φορά πως όλα γίνονται στο όνομα της αγαπημένης του. Το αποτέλεσμα για έναν άνθρωπο καθ' όλα λογικό είναι ίσως ένα τίποτα. Γι' αυτόν όμως που αγαπά και σέβεται την εσωτερική ελευθερία, όταν μάλιστα αυτή επιβάλλεται στην εξωτερική, αυτό το βιβλίο αποτελεί τον ανθρώπινο άθλο, τον ύμνο στη φιλία, την μοναδική λογική εξήγηση τούτης της παράλογης ζωής.

15 σχόλια:

  1. Τί εξαιρετική ιδέα, να παρουσιάσει κανείς ένα τέτοιο εμβληματικό μυθιστόρημα, τον "παππού" όλης της σύγχρονης λογοτεχνίας. Το αγαπώ πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ πολύ Κατερίνα, είναι επειδή και εγώ το αγαπώ πολύ.

      Διαγραφή
  2. συγκινητική παρουσίαση. εγώ το (ξανα)διάβασα στα 25(πριν χρόνια :)) μου για να το κατανοήσω όπως το περιγράφεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ και καλώς βρεθήκαμε :) ΥΓ. Το βιβλίο αυτό είναι για εύκολες και για δύσκολες στιγμές, είναι παντός καιρού και απογειώνεσαι!

      Διαγραφή
  3. Δεν ξέρω αν το αντιλήφθηκα μόνο εγώ, μπορεί και να πέφτω έξω στην κρίση μου, αλλά νομίζω πως ο Δον Κιχώτης, είναι ένα βιβλίο με τρομερές πολιτικές εκβάσεις.Σου δίνει ελπίδα .. και σου την παίρνει πίσω μέσα από τις περιπλανήσεις του .. Πώς θα ήταν άραγε η κοινωνία με τέτοιους ιππότες; Ψάχνοντας για τον Θερβάντες ανάκαλυψα ότι το βίβλιο γράφτηκε την περίοδο που ήταν φυλακισμένος. Πρόκειται για ένα αριστούργημα , που όσο πιο μεγάλος το διαβάσεις, τόσο περισσότερο σε αγγίζει..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η έκβαση είναι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και σε κάθε περίπτωση νικηφόρα. Επίπλαστη όπως όλη η ιδέα του Δον Κιχώτη, αλλά νικηφόρα, εμένα δε με απογοητεύει, δε μου παίρνει πίσω τίποτα. Υγ. Απέφυγα να γράψω την ιστορία του Θερβάντες, γιατί θέλω να το δω απλά ως αναγνώστης. Είναι πράγματι όμως αριστούργημα, από όποια οπτική γωνία και αν το δεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν ξέρω αν έχεις υπόψην σου ένα σενάριο που λέει πώς το πρωτότυπο μυθιστόρημα γράφτηκε στην αγγλική γλώσσα και πώς ο Θερβάντες εξέδωσε την ισπανική εκδοχή του. Με λίγα λόγια το μετέφρασε.
    Υπόθεση κρυπτογραφίας που ήρθε στο φως της δημοσιότητας το 1917 από έναν από τους ιστοριογράφους του Μπέικον(Σερ Φράνσις) τον δόκτορα Άλφρεντ Φον Βέμπερ Έμπενχοφ από τη Βιέννη. Η πρώτη αγγλική μετάφραση του Δον Κιχώτη η οποία είχε γίνει από τον Σέλτον είχε χειρόγραφες διορθώσεις του Μπέικον. Ο Έμπενχοφ βασίστηκε στα συστήματα που είχαν ήδη δοκιμαστεί στα έργα του Σαίξπηρ, και άρχισε να τα εφαρμόζει στα έργα του Θερβάντες.
    Το διάβασα σε ένα βιβλίο του Ουμπ. Έκο ο οποίος βρήκε την πηγή::: Ζ.Ντισοσουά, Shakespeare ou Saint-Germain?, Παρίσι, La Colombe, 1962, σελ. 122

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχει πέσει καθόλου στην υπόληψή μου αυτή η εκδοχή. Αν όντως συνέβη έτσι, πιθανόν να εξηγείται η ύπαρξη "θεατρικών σκηνών" που θαρρώ ότι έχει το έργο...Θα το κοιτάξω!

      Διαγραφή
    2. Εννοείτε...αντιληψη μου. Διότι διαφορετικά, πέφτετε στην υπόληψη μου.......

      Διαγραφή
    3. Ω ναι! Η άτιμη η παραδρομή

      Διαγραφή
  6. Δεν ξέρω αν το πρωτότυπο γράφτηκε από τον Σέλτον ή τον Σαιξπηρ. Δεν έχω κοιτάξει καν αν ο Σέλτον ήταν Άγγλος γιατί όπως καταλαβαίνεις και ένας αγγλομαθής με άριστη γνώσω των αγγλικών μπορεί να μεταφράσει ένα αγγλικό κείμενο. Μια ταινία που βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες το 2011 ή το 2012-δεν θυμάμαι τον τίτλο- πραγματεύεται το εξής: Ο Σαίξπηρ δεν ήταν ο πραγματικός συγγραφέας των αθάνατων θεατρικών έργων αλλά ένας νεαρός που δεν ξέρω για ποιους λόγους του έδωσε τα γραπτά του. Πράγματι δεν έχουν πολύ ενδιαφέρον αυτές οι άγνωστες πτυχές της ιστορίας;; Εμένα με γοητεύουν όλα αυτά που έχουν γίνει στο παρασκήνιο της Ιστορίας,, αυτά που εσκεμμένα δεν έχουν γραφτεί στα βιβλία,, αυτά που δεν ήξεραν οι άνθρωποι για να μπορούν να τα μεταδώσουν προφορικά και τέλος αυτά που δεν παρουσιάζονται σε πολλές ταινίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ταινία λεγόταν "ο Ανώνυμος" και την είδα...επρόκειτο για έναν ευγενή που είχε δώσει τα έργα του στον Σαίξπηρ να τα εκδώσει με το όνομά του, γιατί εκείνη την εποχή "απαγορευόταν" ένας ευγενής να εκτίθεται με τα έργα του. Ως ιδέα μιας περίπτωσης που μπορεί και να στέκει πράγματι είχε ενδιαφέρον, ως ταινία ήταν μάλλον μέτρια...Όπως και να 'χει το πράγμα, ναι, συμφωνώ πως οι κρυφές πτυχές της πραγματικότητας, όπως την κατέγραψε - ή δεν την κατέγραψε - η ιστορία έχουν φοβερό ενδιαφέρον...

      Διαγραφή
  7. Στα αγγλικά πώς μεταφράζεται ο τίτλος της ταινίας, θυμάσαι; Γιατί πολλές φορές δεν συμπίπτει η μετάφραση στις ταινίες. Θα την αναζητήσω σε dvd ή στο ίντερνετ γιατί μου αρέσουν οι ταινίες εποχής. Σε βάζουν με τον τρόπο τους στην εκάστοτε παλιά εποχή -15ος 16ος 17ος αιώνας- μέσω των σκηνικών των οπτικών εφέ και της μουσικής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Η περιγραφη σου ειναι καταπληκτικη με εχει εντυπωσιασει πολυ ευχομαι να τα κανεις ολα τοσο τελεια οσο αυτο το κειμενο παραπανω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή