Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

Για όσους πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους

Είναι μάλλον παγκοσμίως σύνηθες ότι οι περίοδοι κρίσεων φέρουν στην επιφάνεια τον χειρότερο εαυτό του ανθρώπινου είδους. Την ίδια στιγμή που γράφω, χτυπιέται στο έδρανο της Βουλής ένας πρώην ακροδεξιός φασίστας (δεν ξέρω αν αυτό περνάει, μου κάνει και λίγο ανίατη ασθένεια), που τώρα ανήκει με δόξα και τιμή στην κεντροδεξιά και είναι φυσικά ένας από αυτούς που με τη ψήφο τους σύρουν όλο και πιο βαθιά τη χώρα σε τούτη στην καταστροφή. Και νομίζω ότι η παράλογη αυτή εικόνα περιγράφει σε όλο της το μεγαλείο την παράνοια στην οποία ζούμε εδώ και πολλά χρόνια, και που επιδεινώνει τελικά αυτή την κρίση. 

Και όταν λέω παράνοια, αν και δε ξέρω από που να ξεκινήσω, εννοώ τα εξής: Μέσα σε διάστημα δύο ετών έχουμε αλλάξει δυόμισι κυβερνήσεις (η μισή είναι του τεχνοκράτη που κανείς δεν ψήφισε), οι οποίες έκαναν μπαμ βρε άνθρωπε ότι δε θα σε στήριζαν στη δύσκολη στιγμή και παρά τις καταφανείς τους προθέσεις, εσύ τους ψήφισες! Και ας υποθέσουμε ότι γίνεσαι έρμαιο των ΜΜΕ και ότι τελικά η ευθύνη δεν είναι όλη δική σου, πως είναι δυνατόν να δίνεις πάντα προβάδισμα πωλήσεων στον Τύπο που κατεξοχήν καταστρατηγείται από τις δυόμισι κυβερνήσεις και από άλλους έχοντες και κατέχοντες;  Και έστω ότι κυβερνήσεις και ΜΜΕ διαθέτουν πονηριά και εξυπνάδα, στοιχεία που σε σένα μάλλον παρουσιάζουν έλλειψη, πόσο ατελέσφορη είναι η παιδεία που σου χάρισε αυτό το κράτος για να καταντήσεις ένα άβουλο ον, δίχως κριτική ικανότητα και σκέψη; 

Το αποτέλεσμα φυσικά είναι ένα: ο κόσμος αυτός, ο δικός μας μικρός κόσμος, έχει χωριστεί σε πολλά κομμάτια. Δημόσιοι και ιδιωτικοί, πλούσιοι και φτωχοί, εργαζόμενοι και άνεργοι, ξένοι και Έλληνες, υπάλληλοι της Βουλής και λοιποί δημόσιοι υπάλληλοι. Σε έχουν διαιρέσει καλέ μου άνθρωπε και βασιλεύουν, και όσο γράφω τούτες τις αράδες ακούω τα αδίστακτα "ναι" τους που κάνουν το μέλλον των παιδιών σου δυσοίωνο και ζοφερό. Γιατί λοιπόν δε δείχνεις αλληλεγγύη; Γιατί δε στρέφεσαι σε φιλολαϊκές πολιτικές; Μήπως την έχεις ψωνίσει και νομίζεις ότι ζεις σε κοινωνία που την ευνοεί ο καπιταλισμός; Μήπως έχεις την εσφαλμένη εντύπωση ότι θα "αγκαλιάσει" ποτέ το κεφάλαιο τον απλό πολίτη; Γελιέσαι, γιατί σου έδωσαν την εντύπωση ότι εσύ μπορείς να αντιπροσωπεύσεις το κεφάλαιο. Σου φούσκωσαν τα μυαλά με χρηματιστήρια και πιστωτικές κάρτες και τώρα ούτε και εσύ δε ξέρεις που χρωστάς. 

Θα σου συγχωρήσω την άνεση με την οποία οικειοποιήθηκες αυτόν τον ρόλο, γιατί κακά τα ψέματα όταν με την πρώτη ευκαιρία επιλέγει κανείς τη θέση ισχύος, έχει και μπόλικο εγωισμό και η ηθική του χωλαίνει. Τώρα λοιπόν που θίχτηκε και η τσέπη σου και ο εγωισμός σου, αντί να τρέχεις να κρύβεις τα λεφτά σου σε κάλτσες, βιβλία και ντουλάπες, με την ιδέα, ανθρωπάκο, ότι η δική σου επιβίωση είναι ανώτερη από του διπλανού σου, τώρα που επιστρατεύεις περισσότερο από ποτέ το γλείψιμο και την κολακεία για να κρατήσεις μια θεσούλα στο ουτοπικό σου πάνθεον, τώρα δε νομίζεις ότι ήρθε η ώρα να αποκτήσεις ιδεολογία; Δε νομίζεις ότι ήρθε η ώρα να αγωνιστείς; Όχι μόνο στο δρόμο, αλλά με όλο σου το είναι, με την ίδια σου τη ζωή καθημερινά. Κάνε κάτι επιτέλους με τις δικές σου τις δυνάμεις, το χρωστάς στον εαυτό σου και στα παιδιά σου.


2 σχόλια: